NO.

235

ชายขาหัก

1. ในหมู่บ้านแห่งนั้น
มีครอบครัวพ่อและลูกชาย
เก็บของป่ามาขาย ได้กำไรแค่พอประทัง
วันหนึ่งลูกชายนี้
หวังดีอยากให้พ่อได้พักบ้าง
จึงอาสาเข้าป่าแต่เพียงลำพัง

**ไม่นานเขาก็ได้เห็นม้าหลงทางผ่านมา
เขาจึงจูงไปตามหา เจ้าของม้านั้นอยู่ไหน
แต่ไม่พบแม้เรียกจนล้า เขาจึงพากลับบ้านของเขาไป
เผื่อไว้ใช้ช่วยพ่อทำงาน

2. เมื่อถึงบ้านของเขา
ก็รีบเล่าให้พ่อนั้นได้ฟัง
ว่าวันนี้ลูกนั้น โชคดีจัง พระเจ้าประทาน
ลูกจะหัดขี่ม้า เข้าไปหาของให้ได้มากขึ้น
พ่อจะได้ชื่นใจ อยู่ไปนาน ๆ

**วันหนึ่งเขาควบม้า เพื่อจะเข้าไปเสาะหา
แต่เร่งมากไปจนขา
เจ้าม้าพลาดท่าตกหลุม
ทำให้เขาหล่นลงจากม้า
เพราะไม่อาจที่จะควบคุม
ช่างไม่คุ้มเลย ต้องขาหัก

3. กลับบ้านมารักษา
เข้าเฝือกขาที่กำลังเจ็บหนัก
หมอบอกว่าต้องพัก
และกว่าจะหายคงอีกนาน
ลูกชายบ่นกับพ่อ
ว่าทำไมพระเจ้าไม่เข้าข้าง
ทั้งที่ลูกตั้งใจ ทำดี

**ต่อมามีประกาศตามหาชายหนุ่มให้มา
ฝึกเป็นทหารแกร่งกล้า
เพื่อเข้ารบในสงคราม
พ่อบอกว่าลูกผมตอนนี้ ขาหักพักอยู่ที่บ้าน
กว่าจะหายคงนานเกินไป

4. เจ้าหนุ่มจึงรอดพ้น
การฝึกฝนรบที่อยู่แสนไกล
ได้ยินว่ายังไม่เคยมีใครรอดตายกลับมา
เจ้าหนุ่มน้อยตอนนี้
บอกโชคดี พระเจ้าอวยพรมาก
หากหายแล้วจะได้ช่วยพ่อทำงาน

**ผ่านไปแล้ว สามปีก็แล้ว ห้าปีก็แล้ว
ไม่มีใครได้กลับบ้าน เป็นตายร้ายดีแค่ไหน
คนชราอยู่เต็มหมู่บ้าน
แต่ไม่มีลูกคอยรับใช้
นอกจากลูกคน…ที่ขาหัก

5. ในทุกเรื่องร้ายๆ
มักจะมีพระพรที่ซ่อนอยู่
ไม่มีใครหยั่งรู้ ว่าอนาคตเป็นแบบไหน
แต่จงมีความหวัง ความเชื่อมั่น
ว่าพระเจ้าจะให้
สิ่งเลวร้ายนั้นกลายเป็นดี
***สิ่งเลวร้ายตอนท้ายจะกลาย เป็นดี