NO.

509

สักวันได้ไหม

1. ท่ามกลางผู้คนที่วุ่นวาย
ชีวิตเดินไปไม่หยุดยั้ง
รีบเร่งเดินไปบนหนทาง
ฉันหยุดอยู่กลางถนน
ท่ามกลางความกดดัน
ใครใครบอกให้ฉันอย่ายอมแพ้
ฉันขอแค่สักวัน วันที่อยู่กับความอ่อนแอ

***ให้ฉันได้ร้องไห้ให้ฉันได้เสียใจ
น้ำตาที่ไหลไป
อยู่กับตัวเองคนเดียวสักวันได้ไหม
ให้ฉันได้ร้องไห้ให้ฉันได้เสียใจ
น้ำตาที่ไหลไป
เพราะความอ่อนแอมันคือพลัง
ให้ฉันได้ลุกขึ้นเดินต่อไป

2. บางวันฉันทำเป็นร่าเริง
สร้างความบันเทิงให้คนเห็น
ภายในอารมณ์ที่เยือกเย็น
มันซ่อนเก็บความอ่อนไหว
ท่ามกลางคนมากมาย
ใครใครบอกให้ฉันอย่ายอมแพ้
ฉันขอแค่สักวัน วันที่อยู่กับความอ่อนแอ