NO.

522

หมดเวลาเหงา

1. เคยเคว้งคว้างเหมือนอยู่กลางทะเล
หันไปมีแต่ความว่างเปล่า
ฉันเคยเหงา เสียจนจับใจ
จะมีใครเข้าใจบ้างไหม
ความเหงามันโหดร้าย เกือบทำให้ถึงตาย
ชีวิตชีวาก็ไม่มี
ความเหงามันจับใจ มีไหมใครสักคน
ช่วยหลุดพ้นสภาวะอย่างนี้

**จน(ใน)วันนั้น ก่อนจะสายไป
ฉันก็ได้พบคำตอบ
แล้วฉันก็เปิดใจ ให้เขาเดินเข้ามา

***หมดเวลาเหงา...
เมื่อใครคนนั้นเขาเดินเข้ามา
หมดเวลาเศร้า...
ความเหงาหลีกไปให้ไกล
เหงามามากเกินพอ ท้อมาก็หลายหน
หลุดพ้นพันธนาการสักที
เจอรักที่ยิ่งใหญ่รักที่ฉันมั่นใจ สัมผัสได้
(เป็นรักที่มั่นคง จากองค์พระเยซู)

2. ชีวิตมีความหมาย คลี่คลายความมืดมน
พายุฝนก็เลยพ้นผ่าน
ชีวิตมีหวังจิตใจมีพลัง
ช่วยฉุดรั้งให้เดินก้าวต่อ