NO.

510

เปรี้ยง เปรี้ยง

***ความรัก มันเหมือนโลโก้
ที่จะขึ้นโชว์ว่าเราเป็นอย่างไร
จะเก่งกล้าสามารถแค่ไหน
จะโดดเด่นเกินหน้ากว่าใคร
จะมีค่าอะไร ถ้าใจไม่มีรัก

1. มีโน่นนี่จนคนอื่นอิจฉา
เป็นสโตรกขึ้นมาแล้วจะทำยังไง
ถึงจะพูดได้สักกี่ภาษา
แต่พูดออกมา อ่ะ! คนฟังไม่ได้
ให้พูดแต่เช้า จนยาวสักเท่าไร
ก็แค่ฉาบฆ้องที่เสียงดังก้องไป
ดัง เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ยง
แต่ที่มันจับหัวใจ ก็คือใครที่น่ารัก

2. ให้ทำดีกับใครก็ไม่รู้
ทำไปสักครู่ อู้หู ทำไม่ไหว
เรื่องดีๆ ทำให้คนที่รัก
แม้มันจะหนักก็ยาวไป ยาวไป
กับคนที่รัก ถึงแม้เป็นอย่างไร
อาจมีบางครั้งไม่น่าให้อภัย
น่า เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ยง
แต่มันจะทำได้ ถ้าเราทำจากความรัก

3. อยากทำดีกับคนไม่น่ารัก
ยิ่งไม่เคยรู้จักจะฝืนทำได้ไง
ถ้าจะให้เริ่มที่ความรัก
อันนี้มันยิ่งหนัก ก็รักมันไม่ได้
แต่แค่ยอมทิ้ง ยอมวาง ยอมเปิดใจ
ถ้ามีพระเจ้าแล้วเราจะเปลี่ยนไป
เปลี่ยน ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ
ที่มันเปลี่ยนไปได้
เพราะพระเจ้าเป็นความรัก