NO.

197

โกละโกธา

1. ข้าได้เข้าไปถึงที่โกละโกธา
โดยได้แบกเอาความผิดบาปของข้า
ที่นั่นข้าสำนึกว่าโลกนี้หมดหวัง
จนได้พบทางแห่งโกละโกธา

2. ที่โกละโกธาข้ายินเสียงอ้อนวอน
ได้เห็นพระพักตร์เต็มด้วยความเมตตา
ที่นั่นเป็นที่พ้นภัยให้แก่คนบาป
ข้ากล้าเข้าไปด้วยน้ำตานองหน้า

3. ที่นั่นข้าได้พบความรักของพระองค์
รับทุกข์ทรมานเต็มด้วยบาดแผล
ลำธารแห่งความกรุณาชำระข้า
ภาระหนัก บาปผิดก็หลุดสิ้นไป

4. แน่นอนพระองค์รับ
ความเจ็บปวดแทนข้า
เจ้างูร้ายก็หมดอำนาจของมัน
ความสันติสุขหลั่งไหลเข้าในใจข้า
ข้าจึงสรรเสริญพระองค์เป็นนิตย์